Blog o sztuce

Szczytem jednak twórczości Chaplina jest niewątpliwie jego przedostatni film niemy — „Gorączka złota” (1925). Jest to znów — w odróżnieniu np. od „Brzdąca” — film przede wszystkim śmieszny, przede wszystkim komedia, ale jakże głęboka, o jakże wielu znaczeniach, warstwach i podtekstach!

Już sam początek filmu jest zastanawiający i symboliczny: widzimy tu Charlie’ego, jak idzie ścieżką po zboczu oblodzonego i ośnieżonego wzgórza na Alasce, za nim zaś krok w krok postępuje niedźwiedź. Charlie nie wie o tym i nie ucieka — natomiast widownia zamiera z przerażenia, gdy nagle… niedźwiedź najspokojniej w świecie skręca w bok, w jakąś pieczarę, zostawiając Charlie’ego w spokoju. Read more…

Sztuka, aby zdobyć uznanie, potrzebuje bowiem nie tylko techniki opowiadania, ale i treści, nie tylko przygód, sensacji i bieganiny, ale myśli. Potrzebuje również legendy. Tej legendy nie zdołali zaszczepić filmowi pierwsi jego pionierzy, uczynił to natomiast pewien mały chłopiec, który w roku 1903, w roku ukazania się „Napadu na ekspres”, grał, jako czternastoletnie dziecko, rolę pieska w sztuce „Piotruś Pan”, wystawianej przez jedną z angielskich objazdowych trup teatralnych. Nazywał się on Charles Spencer Chaplin. Read more…

Z chwilą kiedy stało się powszechnie oczywiste, że zadaniem filmu jest opowiadanie, tym natarczywiej i częściej pojawiać się zaczęło również pytanie następne: jak mianowicie ma opowiadać sztuka filmowa? Czym różnić się ma jej styl od opowiadań, które oglądamy na scenie teatralnej lub tych, które czytamy w książkach? Read more…

Przystępując do pracy w kinematografii, reżyser położył wielki nacisk na sprawę aktorów. Już przy pierwszym swoim filmie, „Przygodach Dolly”, zrezygnował z aktorów grających dotychczas i rozpoczął poszukiwania „nowych twarzy”, zdając sobie sprawę, że Jilm wymaga innego stylu gry aktorskiej niż teatr i niż styl uprawiany dotychczas w wytwórniach amerykańskich. Tak więc np. idąc ulicą D.W. Griffith zobaczył nagle człowieka’, który wydał mu się idealnym wcieleniem bohatera Read more…